Hardlopen

420 Views

Trailrun Schiermonnikoog  – Afzien, maar uitrusten in luxe

Afgelopen week ben ik met Sara en Sophie naar Schiermonnikoog geweest om eens op een eiland te gaan hardlopen voor de verandering. Een eiland heeft toch net dat stukje extra dat je het gevoel geeft buiten Nederland bent. En inderdaad, het voelt anders en het is anders. Om te beginnen Schiermonnikoog is autoluw. Alleen “eilanders” mogen een auto hebben, en dat merk je; lekker rustig dus. Naast het afzien hebben we er wel voor gezorgd dat het goed uitrusten was bij villa zandkasteel. Een luxueus vakantiehuis op Schiermonnikoog in de duinen en op loopafstand van het strand.

Natuurmonumenten biedt een hardlooproute aan op Schiermonnikoog. Omdat het wat ruiger is dan de gemiddelde route, noemt men het een “trailrun”. Het gaat van strand, door de duinen naar de naaldbossen. Iedereen die weleens op Schiermonnikoog is geweest, weet dat het ook een stuk heuvelachtiger is dan op het vasteland. Dat maakt de route ook een stuk zwaarder. In totaal is de route ongeveer 20 Kilometer. Het is echt afzien, maar de moeite waard.De route start in het dorp bij VVV Schiermonnikoog. Hier begint de 20 km lange route tussen natuur en vogels.

Na iets meer dan één kilometer kom je uit de polder via een dijk.  Vanaf hier begint het strand tot Het Rif; een zandplaat die ontstaan is door de afsluiting van de Lauwerszee. Bij wind is het hier flink bikkelen.

De Noordertoren (vuurtoren) uit 1853 is de plek waar je het duin weer oversteekt. Op het strand staat tijdens het hoogseizoen de strandkiosk. De Marlijn is dichtbij het permanente strandpaviljoen.

Op Schiermonnikoog is het Naaldbos aangelegd als zogenaamd ‘productiebos’. Het is nu een verscholen plek dat vol zit met kronkelende single- tracks met veel hoogteverschillen. Hoewel je hier geen last van wind hebt, is dit deel van de route zwaar juist door deze hoogteverschillen. Door deze hoogteverschillen speelde de kuit van Sophie weer eens op. Ter plaatse heb ik haar getapet met KT Tape. Verder is mijn rug de hele route vrij van pijn geweest; ik denk doordat ik me vooraf al had ingetapet met mijn favoriete tape.

Nadat je uit het Naaldbos bent gekomen, kun je uitwijken naar het broedgebied. Dit zou 6 kilometer extra moeten zijn en kan alleen buiten het broedseizoen om de vogels niet te verstoren.

Daarna volg je het graspad in oostelijke richting via de witte paaltjes. Op een gegeven moment eindigt dit graspad en moet je via het strand teruglopen. Daarna steek je de duin weer over bij paal 7. Op het meest oostelijke punt van het “Kelderpad”, kun je volgens Natuurmonumenten kiezen voor 10 kilometer extra. Hiervoor moet je het pad nemen richting de ‘kobbeduinen” en volg dat in de richting van Kaap Willemsduin.  Het Willemsduin ligt op ongeveer 5 kilometer afstand van de normale route. Daarna passeer je de Berkenplas en zijn we bijna weer ‘thuis’ bij villa zandkasteel.

Vooral het contrast tussen afzien en luxe is wat deze trip zo leuk maakte.

 

You Might Also Like